اسطوره‌، بیان‌ نمادین‌

ابوالقاسم‌ اسماعیل‌پور

در ایران پیشینه اسطوره به هزاره پنجم پیش از میلاد مسیح می رسد و نخستین جلوه آن، باور به "ایزدبانو مادر" است که پیکره اش در میان آثار و نقوش سَیلک، در کنار نقش های نمادینِ آب، مار، خورشید و ماه بر سفالینه های زیبای چند هزار ساله ایرانی یافت شده است. اسطوره عبارت است از روایت یا جلوه ای نمادین درباره ایزدان، فرشتگان، موجودات فوق طبیعی و به طور کلی جهان شناختی که یک قوم به منظور تفسیر خود از هستی به کار می بندد؛ اسطوره سرگذشتی راست و مقدس است که در زمانی ازلی رخ داده و به گونه ای نمادین، تخیلی و وهم انگیز می گوید که چگونه چیزی پدید آمده، هستی دارد، یا از میان خواهد رفت، و در نهایت، اسطوره به شیوه ای تمثیلی کاوشگر هستی است.