فصاحت: این کلمه که در معنای لغوی به معنای آشکار شدن و بیان کردن است، در معانی مختلفی استعمال شده است که بی‌‌تردید برخی از آنها حقیقی و برخی نیز مجازی است.فصاحت پدیده‌­ای است که هم وصف کلمه و کلام قرار گیرد و هم وصف متکلم. چنانچه در اصطلاح نیز برای کلمه فصیح و کلام فصیح دو تعریف مستقل بیان نموده و فرق‌­هایی را شمرده‌اند که به اختصار به آن اشاره می‌‌شود.
کلمه فصیح: به کلمه‌‌ای می‌‌گویند که جاری بر قوانین به دست آمده از استقرای کلام عرب باشد و همچنین دارای تناسب حروف و کثرت استعمال در بین عرب زبان‌ها. در حقیقت وقتی کلمه‌‌ای را فصیح می‌‌دانیم که از سه عیب بر حذر باشد: 1. تنافر در حروف؛ یعنی ناهنجاری و دشواری در گفتن و ناخوشایندی در شنیدن. 2. عیب در هیبت و مخالفت قیاس لغوی. 3. غرابت و ناآشنایی در معنا.