رمان يكي از عرصه‌هاي وسيع و عتي است كه مي‌تواند منبعي براي جست‌وجو و يافتن قسمتي از خود ما باشد. رمان، واقعيت‌هاي تودرتوي اجتماع و بيان عواطف، باورها، انديشه‌ها و حركت‌ زندگي مردم در يك دوره‌ي معين تاريخي است. رمان را مي‌توان به دو قسمت عمده‌ي كلاسيك و نو (مدرن) تقسيم كرد. از نظر اجتماعي، زمان پيدايش رمان با آغاز بورژووازي در اروپا همراه بوده است. در ايران نگارش رمان فارسي در دوره‌ي استقرار مشروطه با كتاب "شمس و طغرا" نوشته‌ي خسروي آغاز شد. رمان فارسي با كودتاي سيدضياء ـ رضاخان، ايجاد مدارس و كارخانه‌ها، گسترده شدن ديوان‌سالاري، رواج چاپ روزنامه‌ها، پيروي از تمدن جديد و... وارد مرحله‌ي جديدي شد. نگارنده در كتاب حاضر سعي دارد چگونگي پيدايش رمان را در بستر رويدادهاي اجتماعي چند دهه‌ي اخير ايران بررسي كند.