این کتاب بحثی طولانی در این زمینه است که مفهوم «آگاهی» چیست. یک فرض اساسی این است که ما از طریق تجربۀ زمانی خود به فهم آگاهی دست پیدا می‌کنیم. در این کتاب، بر اساس علم اعصاب تلاش می شود که به مسئلۀ آگاهی نزدیک‌تر شویم، و برای خواننده خیلی سریع روشن خواهد شد که تحقیقات مدرن در مورد مغز الزاماَ بر اساس چند علم می‌باشد. چنان‌که از خواندن این کتاب روشن خواهد شد، پلی به فرهنگ‌های دور دست دیگر زده می‌شود. پدیده‌های خاصی در هنرها به طور اساسی به تجزیه تحلیل آگاهی کمک می‌کنند. توجه به علم مغز و بخصوص به آگاهی به مثابه یک موضوع اساسی دلیل کاملاَ عملی دارد. موفقیت پزشکی موجب آن شده است که انسان‌ها همواره پیرتر شوند و کیست که از این امر خوشحال نباشد. با افزایش طول عمر خطر جدیدی برای انسان ایجاد شده است: مغز پیر شونده به خصوص مستعد اختلالاتی است که با تغییرات در آگاهی می‌تواند همراه شود. در اینجا بیماری‌های ذهنی مانند بیماری آلزامیر، سکته‌هایی که در رابطه با سن است، دردهای مزمن، بیماری پارکینسون و افسردگی دوران پیری را می‌توان ذکر کرد. گرچه مبلغ صحیح را نمی‌دانیم، ولی می‌توان حدس زد که شاید نیمی از تمام مخارج نظام بهداشت و درمان به بیماری‌های مغز اختصاص دارد. این بدان معنی است که یک دلیل پزشکی وجود دارد که در مورد مغز مطالعه کنیم، تا مطمئن شویم که کیفیت و شأن زندگی رعایت می‌شود و این امر تنها با «آگاهی کامل» امکان‌پذیر می‌شود. برای این که بتوانیم این کار را انجام دهیم، باید بفهمیم که مغز چگونه کار می‌کند.