کتاب حاضر در رویکردی انتقادی با کاوش تاریخی «تاریخ» از «هگل» تا «میشل فوکو»، نظریه سنتی تاریخ جهان را بازخوانی می‌کند. نویسنده بر آن است پرسش‌های طرح شده دربارة محدودیت‌های دانش غربی را در آثار «ادوارد سعید»، «گایاتری چاکراورتی اسپیواک» و «هومی بابا» بررسی کند. شاخصه اصلی کتاب تأکید آن بر جایگاه تجربة استعماری و پسا استعماری به مثابه محوری برای امر اخلاقی، متنی و اقتصاد سیاسی مدرنیته و پست مدرنیته و نیز نقد پیش داوری‌های تاریخ و ایدئولوژیکی ارزش‌های اروپامدار است که در بطن ادعاهای صوری و فلسفی پیشرفت و عقلانیت جهان شمول نهفته‌اند