هابرماس: معرفی انتقادی

نویسنده در این کتاب سعی دارد پیوستگی‌ها و استمرارهای موجود در آثار بالنده‌ی هابرماس را آشکار کند و در عین حال چرخش در جهت‌گیری‌ها و تأکیدهای او و دلایل آن را نیز مورد توجه قرار دهد.

هابرماس در دانشگاه گوتنیگن، و سپس در زوریخ و بن به تحصیل فلسفه، تاریخ، روان‌شناسی و ادبیات آلمانی پرداخت و سپس در 1954 با رساله نسبتا سنتی خود درباره شلینگ درجه دکترا گرفت. زندگی هابرماس در مقایسه با تجربه‌های نظرگیر تبعید که به اعضای نسل اول مکتب فرانکفورت تحمیل شد، نسبتاً بی‌حادثه بوده است ـ دست‌کم، پس از سقوط حکومت نازی‌ها. او در 1929 به دنیا آمد و در شهرک کوچکی به نام گومر سباخ، حدود 55 کیلومتری شرق کلن، بزرگ شد، یعنی جایی که پدر وی رئیس اتاق بازرگانی بود. هابرماس فضای سیاسی حاکم بر خانواده خود را نوعی «سازگاری بورژوایی با محیط سیاسی» توصیف می‌کند، محیطی که «آدمی با آن کاملاً همدل نبود، اما انتقادهای جدی نیز از آن نداشت»؛ و از «نوعی تصور بهنجار بودن» سخن می‌گوید «که بعدها معلوم شد توهمی بیش نبوده است».