رضا براهنی را بزرگترین منتقد ادبی ایران می‌دانند. او در دهه چهل همراه با دیگر نویسندگان و شاعران در مجلات ادبی می‌نوشت و بواسطه نقدها و نظریاتی که درباره شعر و ادبیات مطرح کرد، جایگاه خود را به عنوان نظریه‌پرداز و منتقدی برجسته در ایران تثبیت نمود.
او پس از مهاجرت از ایران نیز به کار نوشتن و سرودن ادامه داد. یکی از مهم‌ترین آثار براهنی همین رمان «رازهای سرزمین من» است که در داستانی پرکشش و سرشار از شخصیت‌هایی که دوران گذار ایران را به انقلاب سال 57 نمایندگی می‌کنند، روایتی از سقوط رژیم پهلوی و شور و خروش جامعه ایران در آن دوران به دست داده است.